Hoe doen jullie co-ouderschap als je ex-partner moeilijk communiceert?

[KatrienM]

Dag allemaal,

Goh, ik val hier waarschijnlijk meteen met de deur in huis, maar het gaat al dagen door m’n hoofd en ik zit er echt mee verveeld.

Sinds we de beslissing hebben genomen om ermee te kappen staat heel ons leven op z’n kop. We zijn er nog niet aan uit hoe we het officieel gaan regelen en we wonen voorlopig nog onder hetzelfde dak, maar aan de sfeer te voelen zijn we al mijlenver van mekaar verwijderd.

Het grootste struikelblok op dit moment is gewoon de communicatie. Zodra ik nog maar begin over de praktische kant van de breuk en hoe we dat straks met de kinderen moeten fiksen botst dat op een muur. Ofwel trekt hij zich helemaal terug en zegt hij uren niks meer, ofwel schiet hij meteen in de verdediging en krijgen we verwijten naar ons hoofd geslingerd. Gewone, nuchtere afspraken maken lijkt op die manier echt onbegonnen werk. Zelfs simpele berichtjes heen en weer ontaarden binnen de kortste keren in venijnig gedoe.

Allez, ik wil zo graag dat we dit fatsoenlijk regelen in het belang van de gasten, maar als een gewoon gesprek nu al vierkant draait, hoe moet dat dan binnenkort als we effectief apart wonen en week om week moeten overleggen? Amai, die gedachte alleen al bezorgt me koude rillingen.

Hoe hebben jullie dat in godsnaam aangepakt als de verstandhouding met uw ex-partner zo stroef was?

• Zijn er bepaalde manieren om het puur zakelijk te houden zodat ge niet telkens in die emotionele valkuil trapt?
• Werken jullie met een vast systeem zoals enkel mail of een gedeelde agenda, om het contact zo beknopt mogelijk te houden?
• En hebt ge zoiets via een neutrale bemiddelaar vlot kunnen trekken of botst ge daar op dezelfde limieten als de ander weigert mee te werken?

Alle inzichten zijn enorm welkom, want ik tast op dit moment compleet in het duister.

Merci alvast om even mee te denken

 

[Lux]

De sleutel is om zo weinig mogelijk emotie te laten blijken.
Houd je aan de kern van het antwoord. Schrijf in het bericht naar je ex-partner niet hoe je je voelt of wat dit allemaal met je doet.
Blijf zakelijk, to the point en ga nooit mee in moddergooien.
Zelfs als de rechtszaak na een scheiding gedaan is moet je nog steeds oppassen wat je zegt.
Elk schriftelijk bewijs kan later tegen je worden gebruikt.
De Biff of Grey Rock methode zijn zeer goed om te hanteren.

 

[Mara]

Die fase waarin je nog onder één dak zit terwijl de breuk al een feit is... amai, dat is niet makkelijk. Die ijzige stilte in huis en op eieren moeten lopen terwijl je gewoon het beste wilt voor je gasten… dat vreet al je energie op. Weet dat je niet alleen bent en dat het heel normaal is dat je je nu compleet verloren voelt.

Wat Lux hierboven zegt over zakelijk blijven klopt helemaal, al is dat in de praktijk o zo aartsmoeilijk als je hart overloopt van verdriet en bezorgdheid. Wat mij destijds enorm heeft geholpen om niet telkens in die emotionele valkuil te trappen is om werkelijk alle praktische zaken van het gesproken woord weg te halen. Zolang je nog samenwoont is dat natuurlijk heel zwaar, maar probeer af te spreken dat je praktische regelingen niet meer aan het aanrecht of tussen de soep en de patatten bespreekt.

Bij ons ging het pas een heel klein beetje rustiger worden toen we overschakelden naar mail voor alles wat afspraken betrof. Geen snelle WhatsAppjes meer, want die lokken net impulsieve, venijnige reacties uit. Een mail kun je typen, even wegleggen ener een nachtje over slapen en dan pas versturen. Schrijf puur alsof je een mail naar een collega op het werk stuurt: kort, feitelijk, enkel over de kinderen en zonder enige verwijzing naar het verleden of naar hoe je je voelt.

Wat die bemiddelaar betreft: dat kan zeker helpen om kaders te schetsen, maar het vraagt wel dat beide partijen bereid zijn om over hun eigen schaduw heen te stappen. Soms lukt dat even aan een neutrale tafel omdat er iemand bij zit die de boel ontmijnt, maar verwacht er geen wonderen van als de weerstand heel diep zit. Laat het je in elk geval niet ontmoedigen om het voor te stellen; dan heb je het toch geprobeerd in het belang van de kinderen.

Ik heb zelf doorheen de jaren met vallen en opstaan geleerd dat je de reacties van de andere ouder nooit in de hand hebt, hoe hard je ook je best doet om zacht en redelijk te blijven. Wat je wel in de hand hebt is hoe je zelf reageert en hoeveel rust je kunt bewaren. Als het mij vroeger allemaal te veel werd trok ik me even terug in de stilte om te bidden voor kalmte en om een kaarsje aan te steken voor de rust in het hoofd van mijn kinderen. Liefde voor je gasten zit soms net in het zwijgen, ademhalen en niet teruggooien met modder.

Vergeet tussen al dat geregel door niet om heel zacht voor jezelf te zijn. Zorg goed voor jezelf vandaag, al is het maar met een korte wandeling of een rustig momentje voor jezelf als de kinderen slapen. Ik brand vanavond een kaarsje voor jullie gezin en bid dat er snel wat meer rust en helderheid mag komen in de communicatie.


Veel moed en een warme knuffel,

 

[MamaLoes]

Praten met mijn ex is altijd al een probleem geweest. Ik hoor het bij zoveel collegas en andere gescheiden mama’s. Na de scheiding gaan de problemen niet magisch weg. Soms verergeren ze nog erger.