Dit artikel is verhuisd naar onze officiële Kennisbank. Klik hier om het volledige artikel te lezen: Je ex vergeven zonder excuses: Loslaten, grenzen en vrede vinden.
Laatst bewerkt:
Je ex vergeven zonder excuses: Loslaten, grenzen en vrede vinden
- Topic starter Lux
- Startdatum
- Uitgelicht
Mara
Ouderblijver
Hoe kan ik in godsnaam vergeven als er nooit een sorry of zelfs maar een greintje inzicht komt voor de schade die hier is aangericht?
Met mijn verstand wil dat er vaak echt niet in. Vooral als ik denk aan mijn dochter van vijftien die nu al zo lang helemaal uit mijn leven is verdwenen door die vreselijke vervreemding en mijn zoon die hier soms angstig zit te klemmen tussen twee vuren. Dan gaat de boosheid en het onrecht soms door mijn keel. Je wilt vechten, je wilt dat de andere ouder eindelijk verantwoordelijkheid neemt en inziet wat er kapot is gemaakt.
Maar tegelijk voel ik ook dat er geen andere optie is. Die bitterheid en die wrok als je die blijft vasthouden vergiftigen ze alleen je eigen hart en veranderen ze werkelijk niets aan de situatie van de kinderen. Het is zo ontzettend lastig om die knop om te zetten, het voelt soms tegennatuurlijk en onrechtvaardig om los te laten zonder dat er excuses zijn aangeboden.
Toch merk ik op de stillere avonden, wanneer ik hier aan de keukentafel een kaarsje aansteek en het in Gods handen leg dat dit wel de enige weg is om te overleven. Het is absoluut geen goedpraten van wat er is gebeurd en het betekent zeker niet dat je geen duidelijke grenzen meer stelt, want die grenzen blijven keihard nodig. Het is gewoon stoppen met vechten tegen een muur die niet wil bewegen, zodat je eigen hart zacht kan blijven voor je kinderen. Veel sterkte aan iedereen die hiermee worstelt, we dragen dit samen.
Met mijn verstand wil dat er vaak echt niet in. Vooral als ik denk aan mijn dochter van vijftien die nu al zo lang helemaal uit mijn leven is verdwenen door die vreselijke vervreemding en mijn zoon die hier soms angstig zit te klemmen tussen twee vuren. Dan gaat de boosheid en het onrecht soms door mijn keel. Je wilt vechten, je wilt dat de andere ouder eindelijk verantwoordelijkheid neemt en inziet wat er kapot is gemaakt.
Maar tegelijk voel ik ook dat er geen andere optie is. Die bitterheid en die wrok als je die blijft vasthouden vergiftigen ze alleen je eigen hart en veranderen ze werkelijk niets aan de situatie van de kinderen. Het is zo ontzettend lastig om die knop om te zetten, het voelt soms tegennatuurlijk en onrechtvaardig om los te laten zonder dat er excuses zijn aangeboden.
Toch merk ik op de stillere avonden, wanneer ik hier aan de keukentafel een kaarsje aansteek en het in Gods handen leg dat dit wel de enige weg is om te overleven. Het is absoluut geen goedpraten van wat er is gebeurd en het betekent zeker niet dat je geen duidelijke grenzen meer stelt, want die grenzen blijven keihard nodig. Het is gewoon stoppen met vechten tegen een muur die niet wil bewegen, zodat je eigen hart zacht kan blijven voor je kinderen. Veel sterkte aan iedereen die hiermee worstelt, we dragen dit samen.
Taximama
Oriënterende Ouderblijver
Wachten tot je ex plots het licht ziet en met excuses over de brug komt is wachten op een trein die nooit gaat rijden. Vergeven doe je niet om de ander een plezier te doen of te zeggen "och, het gaf niet", want het deed wel verdomd veel zeer. Vergeven doe je puur voor jezelf en voor de rust in je eigen huis. Het is de sleutel van je gemoedsrust terughalen uit andermans broekzak.
Het mooiste en meest praktische onderscheid dat ze maken: vergeving is geen verzoening. Je kunt de woede en wrok in je hart loslaten, terwijl je tegelijkertijd je grenzen potdicht houdt en afspraken voortaan gewoon strak en zakelijk via mail regelt. Je hoeft de deur niet open te zetten voor chaos om zelf vrede te hebben.
Het mooiste en meest praktische onderscheid dat ze maken: vergeving is geen verzoening. Je kunt de woede en wrok in je hart loslaten, terwijl je tegelijkertijd je grenzen potdicht houdt en afspraken voortaan gewoon strak en zakelijk via mail regelt. Je hoeft de deur niet open te zetten voor chaos om zelf vrede te hebben.
- Status